Select Product By Category

Populate the sidearea with useful widgets. It’s simple to add images, categories, latest post, social media icon links, tag clouds, and more.
admin@cpe.co.th
Phone: 0-2675-9411 FAX: (02) 675-9674

ตอนที่ 5 คำสอนของแม่

ตอนที่ 5 คำสอนของแม่

แม้ว่าคุณพ่อจะเปิด “ร้านเจียไต๋จึง” ที่กรุงเทพฯ แต่ก็มีสำนักงานใหญ่อยู่ที่ซัวเถาตั้งแต่สมัยเริ่มทำธุรกิจในเมืองจีน เมล็ดพันธุ์ที่เราพัฒนาที่ซัวเถา จะส่งผ่านฮ่องกง แล้วเข้ามาประเทศไทย และส่งต่อไปยังประเทศอื่นๆ ในเอเชียตะวันออกฉียงใต้ รวมทั้งประเทศอินเดียด้วย เมล็ดพันธุ์ที่คุณพ่อขายสามารถปลูกได้ในประเทศเขตร้อนทุกประเทศ

เมื่อสงครามมหาเอเชียบูรพาปะทุขึ้นในเดือนธันวาคม ปีพ.ศ. 2484 กองทัพญี่ปุ่นได้ตัดขาดเส้นทางการเดินเรือจากไทยไปจีน ถึงกระนั้นคุณพ่อก็ไม่ได้นิ่งเฉย แต่ย้ายไปอยู่ที่สาขาย่อยในมาเลเซีย แต่คาดไม่ถึงว่ามาเลเซียก็ถูกกองทัพญี่ปุ่นยึดครอง คุณพ่อจึงออกจากประเทศมาเลเซียไม่ได้ จนกระทั่งสงครามโลกครั้งที่ 2 ยุติลง คุณพ่อจึงได้กลับมาประเทศไทยอีกครั้ง

ในช่วงนั้นท่านประธานจรัญและท่านประธานมนตรีเรียนอยู่ที่มณฑลเสฉวน ทั้งสองท่านก็ไม่สามารถเดินทางออกจากประเทศจีนได้เช่นกัน

ก่อนที่กองทัพญี่ปุ่นจะเข้ามาตั้งฐานทัพในไทย รัฐบาลไทยได้ลงนามร่วมเป็นพันธมิตรกับญี่ปุ่น ไทยจึงรอดพ้นจากภัยสงครามมาได้ ช่วงสมัยสงครามนี้เอง คุณอาของผมได้เข้ามาช่วยดูแลร้านแทนคุณพ่อ

ด้วยคุณพ่อไม่ค่อยได้อยู่ที่ประเทศไทย ชีวิตในวัยเด็กของผมจึงมีความผูกพันกับคุณแม่เป็นอย่างมาก คุณแม่เป็นคนจิตใจอ่อนโยน คิดถึงผู้อื่นอยู่เสมอ จะเห็นได้จากเมื่อถึงเวลากินข้าว คุณแม่มักจะพูดกับคนงานในบ้านว่า “พวกเธอเตรียมกับข้าวเสร็จแล้ว ฉันก็หิวแล้ว พวกเธอก็คงหิวเช่นกัน งานตรงนี้ไม่มีอะไรแล้ว พวกเธอก็ไปกินข้าวกันเถอะ” เสียงที่อ่อนโยนของคุณแม่ยังคงวนเวียนอยู่ที่ข้างหูผมเสมอมา

คุณตาของผมก็เป็นคนแต้จิ๋ว ครอบครัวของท่านทำการค้าใหญ่มาก แต่ภายหลังโชคร้าย ครอบครัวของคุณตาประสบภัยพิบัติทางธรรมชาติ ทำให้คนในครอบครัวต้องระหกระเหินกันไปคนละทาง

ในสมัยนั้นคุณแม่ยังเป็นเด็ก เมืองแต้จิ๋วเกิดภัยธรรมชาติทางทะเลครั้งใหญ่ มีคนตายจำนวนนับไม่ถ้วน บ้านของคุณแม่ซึ่งอยู่ไม่ห่างจากทะเล ถูกพายุพัดจนไม่เหลืออะไรเลย คุณยายเสียชีวิต คนในครอบครัวล้มหายตายจาก พี่น้องของแม่ แม้ว่าจะรอดชีวิตมาได้ แต่ก็จำเป็นต้องแยกย้ายไปคนละทิศละทาง เพราะที่บ้านถูกพายุทำลายจนไม่เหลือสมบัติอะไร ส่วนคุณตาก็ย้ายมากรุงเทพฯ

อาจจะด้วยเหตุผลนี้เอง คุณแม่จึงมีอุปนิสัยใจคอที่อ่อนโยน เป็นคนเอื้อเฟื้อเผื่อแผ่ เห็นอกเห็นใจผู้อื่น และชอบช่วยเหลือคนที่ลำบากอยู่เสมอ คุณแม่ดูแลญาติพี่น้องเป็นอย่างดี ทุกสัปดาห์คุณแม่ต้องไปเยี่ยมญาติ และให้เงินพวกเขาอยู่เสมอ เงินของคุณแม่ส่วนใหญ่นำไปช่วยเหลือคนที่ลำบากทั้งสิ้น คุณแม่มักจะพูดกับคนรอบข้างเสมอว่า “เงินนั้นไม่สำคัญ ที่สำคัญคือลูกๆ ซึ่งเป็นสมบัติล้ำค่าของแม่” เมื่อ ถึงวาระที่คุณแม่จากโลกนี้ไป ไม่เพียงแต่ญาติพี่น้องที่ร้องไห้เสียใจ แม้แต่คนงาน คนขับรถที่บ้านต่างก็พากันเสียใจทั้งสิ้น นี่เป็นเพราะเมื่อตอนที่คุณแม่ยังมีชีวิตอยู่นั้น ท่านเป็นคนที่ดูแลเอาใจใส่พวกเขาเหมือนคนในครอบครัว

คุณแม่เป็นผู้ที่นึกถึงคนอื่นอยู่เสมอ ท่านเป็นคนที่เอาใจเขามาใส่ใจเรา มักช่วยเหลือคนที่ลำบากเป็นประจำ คนที่ได้รับความช่วยเหลือจากคุณแม่ก็มักจะมาทดแทนคุณคุณแม่ภายหลัง อันที่จริงแม้ว่าพวกเขาจะไม่กลับมาตอบแทนคุณแม่ คุณแม่ก็ยังจะช่วยเหลือพวกเขาโดยไม่หวังผลตอบแทน

     ปรัชญาการใช้ชีวิตที่ผมได้เรียนรู้จากคุณแม่ก็คือ “การให้” การให้นี้เองเป็นพื้นฐานของบริษัท ผู้บริหารจะต้องรู้จักเอาใจเขามาใส่ใจเรา รู้จักเข้าใจผู้อื่น และต้องรู้จักให้โอกาส ให้ประโยชน์กับพนักงานและลูกค้า

ในช่วงสุดท้ายของชีวิตคุณแม่ ผมทุ่มเทให้กับงานมากจนเกินไป จนมีเวลาให้คุณแม่น้อยลง สิ่งนี้ทำให้ผมเสียใจจนถึงทุกวันนี้

 

แปลและเรียบเรียงโดย :

– คุณภรณี จิรวงศานนท์ สำนักประธานกรรมการ เครือเจริญโภคภัณฑ์

– มร. หวง เหวยเหว่ย ผู้จัดการทั่วไปฝ่ายพัฒนาโครงการ บริษัท ซีที อินฟราสตรักเจอร์ ดีเวลลอปเมนต์ จำกัด

As a talent scout, impresario, help me with my homework and businessman, dr

admin
No Comments

Sorry, the comment form is closed at this time.